KERN PUNTEN

Waarom gaan we eigenlijk dood aan kanker?

De afgelopen jaren hebben we veel jonge vrouwen zien overlijden aan kanker. Niemand weet waarom. Vrouwen met slechte prognoses leven nog en andersom. Er moeten redenen zijn waarom sommige borstkankers dodelijk zijn, ondanks alle behandelingen. Daarom moet er worden gezocht naar die kenmerken in een tumor die maken dat je er dood aan gaat. Zodat die tumor gerichter behandeld kan worden. Zodat uiteindelijk minder vrouwen sterven. Lang niet iedereen lijkt met die doelstelling tot minder sterfte bezig te zijn. De bestaande aannames lijken niet te kloppen. En de sterfte is in de afgelopen jaren niet of nauwelijks teruggebracht. Dat moet veranderen.

1. We moeten meer weten over borstkanker
2. We moeten de juiste onderzoeksvragen stellen en honoreren
3. We moeten afstappen van het accent op lifestyle en preventie

We moeten méér weten over borstkanker.

De behandeling van borstkanker is gebaseerd op veel en divers onderzoek. Er is onderzoek dat aannames en bevindingen bevestigt, maar er zijn ook onderzoeksresultaten die deze weer tegenspreken. We weten eigenlijk maar heel weinig. Er zijn meer gegevens over borstkanker bij postmenopausale (oudere) vrouwen en omdat er gewoon niet betere gegevens zijn, worden die dus ook gebruikt om de beste behandeling van jonge vrouwen vast te stellen. Daarbij worden veel aannames gedaan en wordt er bij steeds kleinere tumoren steeds zwaardere chemotherapieën gegeven. We weten nu echt te weinig om te kunnen zeggen dat chemotherapie het verschil maakt tussen overleven of overlijden terwijl het wel enorm veel gevolgschade veroorzaakt. Omdat er in de huidige behandelschema’s meestal wordt begonnen met chirurgie (opereren) is de tumor vaak verwijderd als chemotherapie wordt gegeven. Er is dan niet meer vast te stellen of de tumor ook gunstig op de chemotherapie reageert. Het omdraaien van die volgorde is voor de hand liggend, maar is volstrekt tegen de gevestigde orde en de bestaande protocollen. Zo’n verandering voltrekt zich dus niet vanzelf. Maar om werkelijk te weten te komen óf en misschien dan ook waarom de ene tumor wél en de andere tumor niet goed op chemo reageert zou neo-adjuvante therapie moeten de norm worden om gedrag van tumoren te kunnen beoordelen en niet te gaan prijsschieten na operatie.

We moeten de juiste onderzoeksvragen stellen en honoreren.

Want op dit moment wordt de vraag of sterfte kan worden gereduceerd nauwelijks gesteld. Er wordt gezocht naar minder belastende behandelschema’s of een grotere doelmatigheid van bestaande behandelingen maar men start niet of nauwelijks onderzoeken die potentieel een bijdrage bieden aan genezing. Er zijn gelukkig goede voorbeelden van onderzoek naar Kankerstamcellen, killercells, naar eiwitten die verantwoordelijk lijken te zijn voor het uitzaaien van een tumor en de diverse onderzoeken (én producten) naar genetische kenmerken van tumoren die een voorspellende waarde geven over hoog of laag risico op uitzaaien. Maar er zijn ook ontzettend veel onderzoeken die vooral interessant zijn uit nieuwsgierigheid (valt te voorspellen welke patiënten buikvet zullen ontwikkelen ten gevolge van chemo – en als je dat nog niet had, dan komt het wel bij de hormoontherapie, nietwaar?) en die geen verbeteringen opleveren in patiëntenzorg, kwaliteit van leven of genezing. Onderzoeken naar genezing moeten prioriteit krijgen waarbij in ieder geval de vraag moet worden gesteld

1. Welke patiënten met borstkanker toch uitzaaiingen zullen gaan ontwikkelen maar wel zullen reageren op adjuvante chemotherapie en waarom
2. Welke patiënten dus niet zullen reageren op adjuvante chemotherapie en komen te overlijden
3. Waarna vooral ook onderzoek moet worden gehonoreerd dat gericht is op het genezen van patiënten met uitgezaaide borstkanker.

We moeten de goede dingen blijven doen, maar ook echt je iedere keer afvragen of onderzoek wel gericht is op afname van sterfte en het minimaliseren van gevolgschade door soms weer bij het begin te beginnen: hoe zorgen we dat er minder mensen dood gaan aan (borst)kanker.

We moeten afstappen van het accent op lifestyle en preventie

We moeten vooral stoppen met doen alsof kanker een lifestyle-ziekte is die valt te voorkomen met ander gedrag. Kanker krijgen is pech en kanker overleven is mazzel. Gezond leven is áltijd goed, maar heeft geen invloed op het al of niet ontwikkelen van borstkanker. We moeten daarom weten waarom de ene kanker niet gevoelig is voor therapie en de andere wel, om te zien of dat kan veranderen. We moeten vooral stoppen met het verspillen van geld aan preventie als er in het individuele geval niets te voorkomen valt. Iedere euro kan maar één keer worden uitgegeven, laten we dat dan zínnig doen…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s