7. BK met kipfilet: succesrecept!

BK met kipfilet, succesrecept!
18 november 2007.

Nadat in mijn vorige bericht was vastgesteld dat borstkanker hebben best wel K met P is ook als er alleen een beetje tiet weg wordt gehaald en moet worden bestraald maar er gelukkig geen chemo en overgangsproblemen volgen, is de rouwverwerking toegeslagen. Na de agressie U-bocht, het is altijd zo gemakkelijk om vanuit een supergiftige bui bij mijn tranen te komen, ben ik toch in waterland aangekomen. Ik dacht aanvankelijk niet door de ballotage te komen op de Amazones aangezien ik mijn geplaatste stukjes na veertien dagen nog steeds niet terugvind. Gewogen en te licht bevonden? Ook een met veel moed geplaatste vraag wordt koud 8 minuten later afgesloten; is al eerder gesteld. Geen plaats voor digibeten, ook al heb je een beetje BK? Ik kan me er in ieder geval gloeiend giftig om maken en jawel; daar zijn de eerste zes (veel!!) tranen en zo begint een zalige jankbui. Geen film of muziekje voor nodig! Zijn de Amazones in U-bocht toch functioneel…

Uit frustratie tóch contact gezocht en blijken technische afhankelijkheden van derden voor updates de boosdoener te zijn. Ook enige overijverigheid van een goedbedoelende moderator, is door mij anders geïnterpreteerd dan de bedoeling was. Ik wordt welkom geheten en wegwijs gemaakt en krijg zelfs een eigen weblogje. Ik wil graag schrijven, lezen, delen en beleven na al het geren van de afgelopen tijd.

Het weblog en de reacties die ik daarop ontvang, doen eindelijk het kwartje vallen. Ik herlees mijn eigen stukjes. Die gaan nu ook opeens écht over mij en ik jank me er mijn ogen om uit mijn hoofd. Een beetje kanker bestaat inderdaad niet. Nu pas merk ik dat ik nadat ze bij de mammografie en echo links ook wat vonden en puncteerden, stiekem heel bang ben geweest dat het al uitgezaaid én einde verhaal zou zijn.  Dat het dat niet bleek te zijn, betekent niet dat ik er niet (existentieel) voor heb gevreesd. Dat komt nu pas allemaal een beetje naar boven. Ik zit gierend en hartverscheurend uit mijn tenen te janken, zélfs (??!!) om Whitney Houstons “I will allways love you” (dat gaat toch wel heel erg ver eigenlijk). Dat was hoog tijd. Voelt wel K met P maar óók opluchtend. En zo neem ik een eerste stapje in het verwerkingsproces. Ik lees andermans verhalen en kijk naar de dingen die ik herken en niet alleen naar de dingen die erger zijn dan bij mij. Na vijf dagen webverslaving wordt ook die enorme honger wat stiller.

Dan wordt het weer tijd om te handelen. Marlies moet gevuld, ook rechts! Lincherie verwijst me naar een collega die naast lingerie ook in kipfilets doet en ik vertrek vol goede moed naar 100 meter verderop. Op mijn vraag om kipfilet, waar alleen de mannelijke klant in de zaak verbaasd van op kijkt, wordt ik naar een tweede ruimte verwezen. De verwijzing “borstprotheses” boven de deur doet me bijna subiet weer omkeren, ik heb er tenslotte nog wel twee! Maar de vriendelijk ogende mevrouw, die aangeeft ze in alle soorten en maten en in deelprotheses te hebben, reduceert de drempel en ik stap toch maar de slagerij binnen. Alweer iemand die ik zonder problemen aan mijn tieten laat zitten en ze laat “wegen” voor de juiste maat vulling. In een strak truitje wordt gecontroleerd of de goede keuze is gemaakt.

Na bestelling sta ik anderhalve dag later al met een in kobaltkleurige kinky Marlies gevuld decolleté Sinterklaas in te wuiven. Jonge vaders achter de kinderwagen kijken hun ogen uit hun hoofd en de moeders vinden vast dat ik maar iets warms aan moet trekken. Maar ik geniet van mijn sexy blik naar beneden en voel me supervrouwelijk. BK met kipfilet, een succesrecept!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s