16. Hippe Cursus

Hippe Cursus?
24 april 2008.

Als slap aftreksel van mijn ouwe zelf ging ik mezelf steeds meer tegenstaan. Winkelstraten zijn te lang en overal zijn valse platjes – vast uitlopers van de Utrechtse Heuvelrug – in dit land onder nieuw Amsterdams peil. Ik heb godzijdank alle stoplichten tegen op de fiets en trappen zijn onneembare hindernissen. Zelfs mijn oma (dik negentig en nog geen één meter vijftig) loopt me er nog steeds uit… Deze tamelijk frustrerende conditie gaf, geholpen door mijn magische gedachtendip, voldoende aanleiding om te overwegen de amitriptyline eens voor zijn oorspronkelijk bedoelde indicatieterrein in te zetten in plaats van voor zijn geweldige pijnstillende bijwerkingen…

Ik moet toegeven dat inmiddels de dutjes sterk reduceren. Dat eigenlijk alleen after dinner inspanning nog erg onverstandig is maar dat het misschien eigenlijk ondertussen gewoon heel lekker is om een slepie te krijgen op de fiets naar huis terug… Er zit dus een stijgende lijn in, vooruitgang, progressie, groei, verbetering en herstel! Daar wordt ik natuurlijk weer overmoedig van en na enkele mislukte sportieve experimenten; – twee cupmaten en een hamsterzak oedeem na een stevige wandeling (dat doe je toch met je benen en niet met je tieten?!), – een zes centimeter dikkere arm en bochel (met een nog net op tijd verwijderde trouwring) door een beetje poetsen op muziek – én een nipte ontsnapping aan de verdrinkingsdood na anderhalf baantje op zijn hondjes ten gevolge van een opspelend ribfissuurtje, was het tijd voor een verstandige move…

Tijd voor MBVO! Klinkt als een hippe nieuwe carrièregerichte cursus op middelbaar niveau. Dat is het dus niet. Het is verre van middelbaar, het is gewoon dik vet belegen! Meer Bewegen Voor Ouderen en dat “meer” kan ik gevoeglijk weglaten want dat is voor gevorderden. De jongste, tevens mannelijke, deelnemer is zeventig. Hij is het “lekkere ding” van de groep waarbij de dame van in de tachtig zich altijd, verdacht toevallig, in de buurt ophoudt. Het is een echt héél erg zwaar programma van wel drie kwartier dat ik niet zonder smokkelen kan volbrengen… De hemel zij geprezen dat alle inspanningen zich afspelen ónder het wateroppervlak zodat je redelijk makkelijk kunt verzaken. Als ik – buiten adem na een serie dubbeltempo looppassen op de plaats – fanatiek mijn hoofd beweeg, en instemmend puf naar de dames in de zeventig rechts van mij, lijkt het of ik nog steeds op volle kracht deelneem. Gewoon flink spatteren bij een oefening die het oedeemarmpje niet trekt; geen hond die het ziet, geen haan die er naar kraait…

Ik stel alleen mezelf teleur, geneer me tot in mijn ziel en heb een flinke drempel moeten overwinnen om dit “falen” hier op te biechten… Maar eerlijk gezegd, ben ik er gewoon nog trots op ook! Ik ben ergens moe van, ik maak progressie en ik leef! Ik heb wederom een dikke tiet, maar nu weet ik waarvan. En geen dikke arm. Dus een beetje erotische massage op kosten van de basisverzekering en ik kan er elke maandag weer gewoon tegenaan!

Okee, hip is het niet en je houdt zoiets natuurlijk geheim voor collega’s en op familiefeestjes! Maar het is toch een uitvinding dat je als dertiger toch wordt gedoogd door de pensionada’s. Het is nét zo’n kakelherrie als op de middelbare school en het niveau van grapjes ontstijgt die periode ook niet veel. Maar mede gezien mijn eigen regressie past het uitstekend! … en de twaalf badenkaart was nog voordelig ook!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s